Beste restaurants in Namen

Namen barst van de verschillende, verrassende restaurants. We hopen dat je staat te popelen om ze (allemaal) te bezoeken. Smakelijk!

Modern (7)Tapas (3)Zicht op de Maas (3)Terroir (4)Brasserie (3)Italiaans (2)

L'Estaminet du Bistro Belgo-Belge

Met z’n zwart-geel-rode bril op de neus, een schort rond z’n middel geknoopt en een grote glimlach op het gezicht, verwelkomt Guy Bertiaux al zijn klanten met hetzelfde enthousiasme in zijn zaak l’Estaminet du Bistro Belgo-Belge.

”Een eigen restaurant bezitten is meer dan alleen een droom, het is een passie. Voor mij is een droom iets onbereikbaars. Een passie daarentegen, daar kan je met hart en ziel voor werken.”Guy Bertiaux werkt zeven dagen op zeven, want naast manager van het etablissement, is hij ook de chef-kok.

Hij is gespecialiseerd in een bepaalde kooktechniek: « Ik ben gepassioneerd door koken met bier. Niet alleen voor de smaak, maar ook voor het Belgische karakter dat het vertegenwoordigt. Ik ben ook één van de weinige restaurants in Wallonië die van koken met bier een echte specialiteit heeft gemaakt.  »

Zijn werkwijze is eenvoudig: van elk bier dat hij gebruikt, maakt de chef-kok een saus. Op het menu ontdek je gerechten op basis van Lupulus, Leopold 7, Houppe of Brugge Tripel.“Ik probeer altijd smaken te combineren die samengaan. En elke keer als ik een nieuwe saus maak, wordt dat gerecht de dagschotel, zodat het vaak wordt geproefd. Als de klanten het leuk vinden, krijgt het een plekje op het menu. »

Maar daar houdt Guy Bertiaux niet op: hij trekt zijn liefde voor bier ook door in zijn mosselbereidingen. Op het menu staan namelijk 14 verschillende bereidingen. Rodenbach-mosselen, mosselen met een saus van Rochefort en spek, mosselen met La Trappe, … “De feedback van de klanten is altijd positief. En om er zeker van te zijn dat mensen nieuwe bereidingen durven uitproberen, organiseer ik elke tweede en vierde zaterdag van de maand een mosselkermis. Alle mosselen op de kaart kosten dan € 16. 

Je kan van Guys originele recepten genieten in een vintage, warm kader: barokke deuren en meubels, oude bioscoopstoeltjes, antieke lederen stoelen … “Het interieur doet me denken aan de jaren ’50 en ’60, een stijl die ik erg leuk vind. Die stijl past ook in de art-decowijk waarin we ons bevinden in Namen. Geen lukrake keuze dus.”

Als je in dit restaurant binnenwandelt, word je begroet in bijna perfect Nederlands.

Guy Bertiaux werkte namelijk jarenlang aan de Belgische kust. « Ik vind het heel belangrijk om met klanten in hun eigen taal te kunnen praten. Om hen te begroeten of om hun bestelling op te nemen. Ik maak er daarom een ​​erezaak van om het bij elke gelegenheid te doen. »

Vanaf januari kan je ook vragen naar een volledig Nederlandstalige of Engelstalige menukaart. Zo kunnen klanten, ongeacht hun taal, meegenieten van elk detail van de keuken van l’Estaminet du Bistro Belgo-Belge.

Les Terrasses de l'Ecluse

Het restaurant is toegankelijk via een groot houten terras omgeven door een prachtige waterpartij. Eenmaal binnen bij “Les Terrasses de l’Ecluse », komen we ogen tekort om het gezellige interieur van het etablissement en het prachtige zicht op de sluis van Jambes te bekijken.

« Het is een kleine attractie op zich. De sluis zorgt voor animatie tijdens het eten door de boten die passeren. Het is heel aangenaam om naar te kijken als je aan tafel zit,” legt Jean-François Beguin uit, manager van het restaurant.

Hij komt uit de communicatiesector en droomde er al lang van om zijn eigen restaurant te openen.

 

« Ik denk er nu al tien jaar aan, maar ik wou eerst verliefd worden op de juiste locatie en concrete ideeën hebben over de uitwerking ervan. Hier heb ik alles wat je nodig hebt. » hij zegt.

We bevinden ons aan het water, maar ook ver genoeg verwijderd van de weg. Zo creëren we een soort van stedelijk stukje platteland dat tegelijkertijd een soort van zen, warmte en moderniteit uitstraalt. »

 

In de keuken kookt « La Terrasse de l’Ecluse » voor de klanten een klassiek menu in brasseriestijl, maar met oog voor detail. « We werken alleen met verse en lokale producten die uit de regio komen.

Bijvoorbeeld « Dawagne » voor de zalm of « La Petite Ferme » voor de kaas. Je vindt hier alleen kwaliteitsvolle producten en ingrediënten.

 

 

Daarnaast kiezen ze ook voor een « bistronomische » aanpak, waarbij de focus in de keuken meer op het inventieve ligt.

Elke maand zorgen we voor nieuwe suggesties: drie voorgerechten, drie hoofdgerechten en drie verschillende desserts en ook een lunch die elke week varieert. »

 


Jonas Tasseroul,
een jonge chef-kok van 26 jaar stelt het menu samen. Hij heeft een goede opleiding genoten en liep stage bij een mentor die hem alle kneepjes  van het vak leerde.

Nu floreert hij in de keuken en krijgt hij alle middelen, in een hoogwaardige keuken met een goed team om zich heen.”

 


Last but not least is er nog de ontvangst van de klant, een punt waar Jean-François Beguin veel belang aan hecht.

“Het DNA van La Terrasse de l’Écluse is dat het een gemoedelijke plek moet zijn waar iedereen zich welkom voelt en met een lach wordt onthaald. « 

 

 

Deze formule is in ieder geval een schot in de roos. Sinds de opening op 20 mei is « La Terrasse de l’Ecluse » elke middag en avond volzet. Vergeet dus niet om op voorhand te reserveren om de smaken en het aangename kader te ontdekken.

 

Pépite

Catherine Mathieu, de sommelier en patron van het voormalige sterrenrestaurant Cuisinémoi (1 Michelinster) vormde haar zaak om tot Pépite. Een plek waar je onomfloerst kan genieten van lekker eten en goede wijn.

Een zaak die zichzelf omschrijft als een « Cave à manger ». Wat moet je daarbij verwachten? Een wijnbar? Een restaurant? Een combinatie van beide eigenlijk.

Pépite is een vrij nieuw restaurant in Namen en is momenteel dé talk of the town. De zaak werd in 2017 opgestart door Catherine Mathieu in hetzelfde gebouw als haar voormalige sterrenzaak.

Het gebouw is dan wel hetzelfde, maar al de rest is compleet anders: de naam, het originele decor, de keuken, het concept … Ja, we spreken van een ‘concept’, er is namelijk geen kaart.

Catherine werkt enkel met een bord waar de chef-kok (een topper: Kevin Perlot) suggesties op schrijft. Die bestaan uit sharing plates of bordjes die de gasten met elkaar kunnen delen.

We beginnen met enkele voorgerechten, waaronder eenvoudige gebakken groenten met een nebosi-sausje. Alleen al dit gerecht is een tripje naar Pépite waard. Maar de zalm – een creatie van Catherine zelf – is het signature dish van het restaurant.

Ga verder met de schelpjes met gember en citroengras. Of met de rundsschenkel met een millefeuille van mediterrane groenten.

En de wijnen? Vertrouw daarvoor op Catherine. Zij zal een selectie aanbieden op basis van wat je net hebt besteld.

 

Ons advies? Probeer een tafel te reserveren in de wijnkelder van het restaurant als je met een groep komt. Unieke sfeer!

L’Heure de Table

Een lunch bij Maud is de beste remedie op een sombere dag. Het is een klein buurtrestaurantje waar de tafels op het einde van de dag soms gezellig dicht tegen elkaar worden geschoven.

 

Als je de lokale keuken in een huiselijke sfeer wilt proeven, dan is dit een goed adres dat vaak – onterecht – wordt vergeten in reisgidsen. Het is een van de meest gemoedelijke plekken om te eten in Namen.

Het enigszins excentrieke restaurant is enkel ’s middags open en heeft een natuurlijke aantrekkingskracht op bon vivants.

 

 

In de keuken en in de zaal kom je de baas Maud Behiels (zeg maar Maudinette) tegen die evenveel van koken houdt als van een praatje slaan met zijn klanten.…

Bij Maud wordt er veel gebabbeld, veel gedronken (de flessen staan op de schouw en klanten kunnen zichzelf bedienen) en vooral veel en lekker gegeten: varkensoren, andouillettes (de allerbeste!), niertjes, filet américain,…Een eenvoudige, rustieke keuken.

 

 

Verschillende Naamse foodies kunnen honderduit vertellen over van die memorabele namiddagen waar de laatste klanten de tafels naar elkaar toe schoven om dicht bij elkaar te kunnen genieten van een allerlaatste flesje wijn.

NOS

Eén immense, massieve, gezellige tafel. En één van de meest gewaardeerde chefs van Namen. Supergetalenteerd, en daar kunnen een handvol geprivilegieerden vanop de eerste rij van genieten.

Na jaren aan het roer te hebben gestaan van één van de meest gastronomische restaurants van Namen, L’Espièglerie, gooit chef-kok Jean-François Quarrez de regels van de traditionele, Franse keuken overboord en serveert hij sublieme, verfijnde creaties.

Dit is zo’n adresje dat de Namenaars liever voor zichzelf willen houden, maar Foodies Namur deelt het gelukkig wél met jou.

 

En laten we het even over die tafel hebben. Bij NOS neemt die prachtige tafel olympische proporties aan.

De gigantische tafel symboliseert perfect waar het table d’hôtes-concept voor staat. Veertien personen kunnen hun voeten onder tafel schuiven, maar je kan ook reserveren vanaf 8 personen.

Op woensdag- en vrijdagmiddag is het restaurant open voor individuen die plaatsnemen aan deze unieke tafel en zo elkaar leren kennen. De lunch is de perfecte gelegenheid om de keuken van Jean-François te ontdekken, vlakbij het centrum.

Door aan zo’n unieke tafel te zitten, heb je bijna het gevoel dat je bij een vriend op bezoek bent. Eentje die dolgraag zijn passie met jou wil delen. Je wordt hier uiteraard warm onthaald en verwend.

Toen ik hier kwam eten voor de verjaardag van een vriend, at ik één van de beste maaltijden van het jaar: een tartaar van wilde garnalen uit Argentinië, skrei met zomertruffel, kalfszwezeriken en een sausje van porto en koffie…

Ons advies: vraag Jean-François om zijn kreeftenbereiding voor jou klaar te maken, dat is zijn grote specialiteit!

Manolo

Manolo verwent zijn klanten graag. 16 klanten per service om exact te zijn. Hier eet je de meest authentieke tapas in heel Namen. We zijn met 16 en we zitten aan de toog, rond de keuken van chef Manolo.

Welkom bij ‘Manolo Madrid Bar Tapas y Paelleria Española’ of kortweg ‘Bij Manolo’. Zestien personen, niet meer of niet minder kunnen hier aan tafel schuiven. Dat is het concept van de zaak. We moeten je er dus niet bij te vertellen dat dit geen adresje is voor een last-minute ingeving.

Manolo, een volbloed Spanjaard, stond in z’n leven al achter verschillende fornuizen vooraleer hij besloot om te investeren in deze kleine bar in de rue des Brasseurs.

 

Hij besloot meteen ook om enkel nog gerechten te bereiden waar hij zin in had voor een select groepje hongerige gasten. Gedaan met die grootkeuken. De charismatische Manolo slaat een praatje met zijn gasten terwijl hij zijn favoriete gerechten bereidt.

Dit is op en top feel good food: warm, intens, rijkelijk, boordevol smaak, gekruid, kleurrijk,…Je zou je hier dood eten. Ik schreef ooit eens dat het f****** goed was, en dat is misschien nog de beste manier om het te omschrijven.

De menukaart staat op de grote muur geschreven en verandert voortdurend, maar als je deze dingen er op een dag ziet opstaan moet je ze geproefd hebben; een pluma (een sappig stukje vlees) van Iberisch varken, knapperig tot in de perfectie.

Ik raad ook de inktvis a la seira aan, inktvis in fijne reepjes op een bedje van aardappelen bestrooid met een mengsel van pittige kruiden.

Duivels lekker. En uiteraard ook de paella. Die verandert jouw mening over alle paella’s die je ooit al in je leven hebt gegeten. De gerechten zijn ook democratisch geprijsd.

Mijn advies: neem je tijd, bestel verschillende gerechtjes en probeer zoveel mogelijk dingen te proeven. En doe de groetjes aan Manolo van Namur Gourmande!

La Plage d’Amée

La Plage d’Amée en de gebroeders Deborsu: they go way back. In dit restaurant namen de broers een groot deel van hun cultserie voor de VRT op tussen 2008 en 2010. 

 

Tijd voor een flashback: tien jaar geleden, een aflevering van De Zevende Dag, we zien Frédéric en Christophe Deborsu praten aan de oevers van de Maas over de recente highlights in de Waalse actualiteit.

Het beeld waarbij ze een voetbal in het midden van de rivier doen belanden, staat in mijn geheugen gegrift. Voor de reeks werden er vaak opnames gedaan in La Plage d’Amée, één van de meest iconische restaurants van Namen.

 

Voor Christophe is deze plek een echte must visit. “Omdat het restaurant profiteert van een unieke situatie: het heeft één van de beste keukens van Namen én een buitengewoon zicht. Ik raad deze zaak vaak aan aan mensen.”

Het restaurant werd opgericht door een lokale beroemdheid, Benoît Gersdorff, die nog een ander succesvol restaurant op zijn conto heeft staan: L’Essentiel (één Michelinster). Benoît Gersdorff gaf de teugels door aan de jonge, rijzende ster Julien Wauthier, een halve finalist in de wedstrijd Top Chef 2017, en houdt nu enkel nog een oogje in het zeil. Benoît heeft altijd een neus gehad voor talent.

 

Het restaurant dankt zijn naam aan een nabijgelegen ‘strand’. Het gazon helt af naar het water toe en het is een populair plekje bij zwemmers in Namen. “Elke keer ik hier kom, heb ik het gevoel dat ik even op vakantie ben”, vertelt Christophe Deborsu.

De inrichting is uitgepuurd en modern en de keuken is op en top gastronomisch. Neem nu de gekonfijte kalfswangetjes met andijvie of de zeebaars met daslook. Geen wonder dat het restaurant populair is bij foodies.

Le Bistro Phil

Een upcoming adresje in de stad: Bistro Phil is het meesterwerk van de gastronomische chef Philippe Garcia. Hij houdt van koken met zijn buikgevoel. Ons buikgevoel zegt dat hij gelijk heeft.

 

Een echte bistro. Met een echte toog en een tapinstallatie waaruit de La Houppe – het lievelingsbier van de Namenaars – rijkelijk vloeit.  Op een krijtboord staan alle suggesties. Aan de wand nestel je je gezellig op de banken die afgeladen vol liggen met kussens.

Niet meteen wat je in een restaurant verwacht, maar wél gezellig. En nochtans bevinden we ons hier in een bistrorestaurant. Philippe Garcia was altijd een chef die zich hield aan de gastronomische etiquette. Maar op een dag had hij er een beetje genoeg van.

 

Hij besloot zijn kaart in te perken en enkel nog te koken waar hij zin in had. Dat buikgevoel weer. Hij sloot de deuren van zijn restaurant Phil des Saveurs, veranderde de inrichting, het concept, de keuken, alles… Enkele weken later opende hij zijn gloednieuwe zaak onder de naam Bistro Phil.

Gedaan met menukaarten die zijn creativiteit inperken. Nu kookt Philippe vanuit zijn buikgevoel: een beetje rock-’n-roll en met een vleugje Spaans.

 

De klanten zijn er gek op: krokante kalfszwezeriken met een espuma van aardappel, kabeljauw à la bacalao, bolognaise van kreeft, ceviche van gambas, gerijpte entrecôte,…

De kaart is beperkt, maar doet je ongetwijfeld watertanden. Eigenlijk wil je gewoon alles proberen wat erop staat. We raden toch aan om dat niet te doen, want Phil serveert genereuze porties. Probeer zeker de plancha van calamares en pepers! Die is om vingers en duimen van af te likken.

L’Agathopède

Een klassevol kader en de meest geraffineerde bordjes van heel Namen: L’Agathopède is de zaak van Carl Gillain, de belichaming van een nieuwe generatie Naamse chef-koks.

 

De afgelopen jaren veranderde zijn status van outsider naar die van een succesvolle chef. De jonge Carl Gillain opende zijn eerste restaurant op zijn 24ste en legde de lat meteen torenhoog.

Carl had lef, sloeg in als een bom en wist het publiek te verleiden met zijn eigenzinnige keuken. Hij ging in de leer bij de grote Sang-Hoon Degeimbre (twee Michelinsterren) en ontwikkelde gaandeweg zijn eigen stem en stijl. Zijn deelname aan Top Chef gaf hem ook een duwtje in de rug.

 

In enkele jaren tijd opende hij twee andere adressen: een wijnbar annex bistro (Wine & More) en een luxe-frituur (Charles & the fries). Hij was ook de grondlegger van het concept ‘Dinner in the Sky’ in Namen.

Carl is een echte voortrekker, ook al wil hij dat zelf niet herkennen. De nieuwe generatie chefs in Namen heeft veel aan hem te danken. Hij heeft het pad geëffend voor een ongeremde, hypermoderne manier van koken, met een focus op lokale producten. Zijn radicale visie is wel geëvolueerd.

 

 

Op zijn 29ste is hij niet meer de outsider van toen. Zijn keuken is dan wel wat gekalmeerd, maar hij blijft absoluut modern en vernieuwend. Reserveer in de zomer een tafeltje op het terras, vlakbij het impressionante zwembad.

En overnacht daarna gewoon in het weelderige hotel Royal Snail waarvan het restaurant deel uitmaakt.

Le Belrive

Vanaf de opening twee jaar geleden, is La Cuisine du Belrive een populair adresje.

 

Gelegen op 150 meter van het centrum, aan de Maas, met een adembenemend zicht en een originele, gastronomische keuken; geen wonder dat het restaurant een schot in de roos is. 

Naamse foodies noemen het restaurant wel ’ns de ‘love boat’ omwille van het romantische sfeertje dat er hangt. Wat krijg je als je een Parijse woonboot combineert met de ongedwongen Naamse sfeer? La Cuisine du Belrive, of kortweg Belrive.

 

Belrive, het geesteskindje van levens- en zakenpartners Agnès Collet en Gianni Loggia, veroverde onmiddellijk de harten van de Naamse levensgenieters.

Aangemeerd bij Grognon (zo heet de samenvloeiing van de Maas en de Samber) heeft de woonboot het meest gewilde terras van Namen. Bij mooi weer heb je er een buitengewoon mooi zicht op Jambes en het Waalse parlement. Maar het interieur is net zo betoverend als het terras. Het uitzicht aan de waterkant met de lichtjes die op het water weerspiegelen, zorgt voor een vleugje magie.

 

Ik moet bekennen dat ik er al verschillende gastronomische, gezellige momenten heb beleefd. De bediening is ook vriendelijk en behulpzaam. Tot het moment dat je terug voet aan wal zet, word je hier echt in de watten gelegd.

Laten we even naar de kern van de zaak gaan: de keuken onder leiding van de jonge Viven Jambon. Hij serveert een beperkte kaart met sharing plates: kleine bordjes die je kan delen aan tafel.

 

Het kroketje met chorizo, een recept van Agnès, wordt altijd positief onthaald en zal nog lang op de kaart staan. Probeer ook de arancini: krokant vanbuiten en smeuïg vanbinnen. Of de mosselen met ‘sauce vierge’ en granaatappelpitjes.  

Probeer ook zeker de huiscocktail op basis van het Naamse biertje La Houppe en Gemblue-gin uit Gembloux. Opgelet: een verraderlijk drankje, maar oh zo lekker.

L’Opera Ristorante

Alleen al het interieur en de architectuur van het gebouw zijn een bezoekje waard, maar dan hebben we het nog niet gehad over Maria en Vincenzo en hun verrukkelijke, eenvoudige, Italiaanse keuken.

 

Maria Ciancia en Vincenzo Calcagno zijn echt ondernemers. Eerst richtten ze La Gourmandise Italienne op en het jaar daarna het kleine zusje La Gourmandise Pizzeria.

Toen werd het even stil. Waar waren ze gebleven? Terug naar hun grote liefde Italië? Niemand die het wist. In 2018 maakten ze hun comeback in Namen. Tot groot jolijt van de foodies. Hun nieuwe restaurant doopten ze L’Opera Ristorante.

 

Gehuisvest in een prachtig gerenoveerd gebouw aan de place d’Omalius, met verschillende etages, het originele houtwerk en de authentieke bakstenen.

Aan de muren hangen souvenirs, vintage vondsten en foto’s van oude Naamse familie. Eens je er binnen wandelt, lijkt het wel of je in een andere wereld terechtkomt. Perfect voor een romantisch diner.

 

 

In de minuscule keuken tovert Vincenzo de ene na de andere schotel tevoorschijn. Rijkelijk gevulde, smakelijke borden die bovendien niet duur zijn. Gnocchi met peer en gorgonzola voor € 12,50,  lasagne met porchetta en truffel voor € 14,50, bruschetta voor € 8,…

Mijn advies: laat je verleiden door de suggesties van de dag, daarin laat Vincenzo zijn fantasie echt de vrije loop en werkt hij met exclusieve producten zoals kreeft en langoustines.

La Brasserie François

Een onmisbaar adresje in het Naamse culinaire landschap: Brasserie François bevindt zich in een elegant 19e-eeuws gebouw. Het heeft de allures van een echte Parijse brasserie, maar dan met een Waals sausje.

 

Alle bourgondische Namenaars slaakten een zucht van verlichting toen François Crets het roer overnam van Brasserie François en de zaak in 2010 een make-over gaf.  

Eindelijk was er een zaak die de naam brasserie waardig was en waar Namenaars ’s avonds terecht konden om ’ns lekker te eten.

François en zijn moeder hadden hun culinaire strepen al verdiend in restaurant La Bruxelloise; een echt instituut in de stad. François’ plannen waren duidelijk: een zaak uitbouwen die de naam van een Parijse brasserie waardig was.

 

Vooral de menukaart van chef Marc Sornin kon al snel rekenen op een trouwe schare klanten. Zoals in elke respectabele brasserie kan je hier een salade of gehaktballetjes eten aan een klein prijsje.

Of je tegoed doen aan een plateautje oesters, een stukje wild in het seizoen, één van de beste stoofpotjes van België, of aan typische Belgische brasserieklassiekers zoals hersenen met kappertjes of perfect gegaarde niertjes.

 

 

In de zomer is het terras een echte aanrader. Kenners vragen dan ook meteen een plekje buiten bij hun reservatie. Je zit in een apart ‘hutje’ vergelijkbaar aan een strandcabine. In zo’n cabine heb ik een lekker luie namiddag beleefd, vergezeld met een uitstekend flesje Chablis.

In het mosselseizoen kan ik de mosselen à la Bruxelloise aanraden: een recept op basis van kreeftensaus dat per toeval ontstond in het oude restaurant van François.

Le Temps des Cerises

Dit populaire, intieme restaurant tovert een lach op je gezicht. De baas van Le Temps des Cerises is een publiek figuur in Namen. Volgens vaste klanten is het restaurant en zijn uitbater verankerd in de Naamse cultuur.

Beeld je een kruising in tussen een bohémien cabaret en een Franse taverne en je komt ongeveer in de buurt van Le Temps des Cerises.

Dit retro restaurant met een hoekje af werd ingericht door kunstenaar Michel Scheer. Geen smakeloze vintage, maar charmante retro met authentieke spullen.

Wanneer mensen aan de Naamse locals een adresje vragen dat ze zéker moeten bezoeken, zullen ze Le Temps des Cérises bijna altijd vermelden.  

Een bezoek aan dit restaurant is een hele ervaring. Om te beginnen op muzikaal vlak. De stemmen van Edith Piaf en Yves Montand nemen je terug mee in de tijd.

De muren zijn volledig bekleed met handtekeningen van grote sterren die hier op bezoek kwamen. Maar de echte aantrekkingskracht van Le Temps des Cerises is de patron: Dominique Renson of kortweg Dodo.

Een monument van een man. Een grote mond, maar een warm hart. Zeker voor zijn vaste klanten.

 

Kom je met vijf of zes personen? Kies dan de grote tafel uit aan de keuken. Dodo komt hoogstwaarschijnlijk een praatje slaan en biedt je een rondje pèket (de Waalse benaming voor jenever) aan.

Voor we het vergeten: het eten! Lokale producten en een huiselijke keuken. Dit is trouwens de enige plek in Namen waar je een varkenssnuit kan eten. Dodo serveert ‘m op zijn eigen ondeugende wijze: met een friet in het neusgat.

Le Comptoir de l’Eau Vive

Dit is het kleine broertje van het tweesterrenrestaurant L’eau Vive van Pierre Résimont. Le Comptoir probeert z’n grote broer niet te imiteren, maar heeft zijn eigen unieke stijl.

Het restaurant is geliefd onder fijnproevers die niet urenlang aan tafel willen zitten. Het is ook de plek waar ik de afgelopen jaren het meeste heb gegeten. De benaming ‘bistronomie’ – een kruising tussen gastronomie en bistro – pas zonder twijfel bij Le Comptoir de L’Eau Vive.

Ja, er staan kroketjes met parmezaanse kaas (€ 16) en balletjes (€ 16) op de kaart. En geloof mij, ik ben gek op kroketjes en balletjes, maar bij Le Comptoir laat ik me altijd verleiden door de suggesties. Die zijn altijd verrassend lekker.

En dan zijn er nog de desserts, de specialiteit van de nieuwe chef Damien Gorjanec. Hoe kan ik het Dexter-dessert – vernoemd naar de seriemoordenaar uit de bekende tv-serie – ooit vergeten.  

Het bordje leek op één grote bloedspetter. Geen nood: het was gewoon rode vruchtencoulis en meringue. Eenvoudig en lekker, zoals altijd.

In tegenstelling tot het hedendaagse interieur, vind je op de borden échte klassiekers terug. De chef-kok beheerst de Franse keuken tot in de puntjes.

Niet abnormaal als je weet dat het om een tweesterrenchef gaat. Le Comptoir heeft een streepje voor op andere bistronomische adresjes dankzij de sommelier.

Die geeft geweldig wijnadvies. Volg het blindelings, je zal het je niet beklagen. Mijn advies: kom hier eten. De chefs bereiden het eten voor jouw ogen. Het spektakel beperkt zich niet alleen tot het bord.

Sapori d’Italia

Volgens de foodies die Christophe aan het woord laat in zijn boek, is dit het enige échte Italiaanse restaurant in Namen. De patron, Mauro Tritto, is een bijzonder charismatisch man. Klanten noemen zijn pasta een staaltje authentieke Italiaanse keuken.

L’Espièglerie

Het oudste gastronomische restaurant van Namen is een absolute must volgens Christophe. De ambitieuze chef-kok, Hubert Quairiat, laat een moderne wind door het restaurant waaien. L’Espièglerie bevindt zich trouwens in één van de oudste gebouwen van Namen.

Attablez-vous

Charles Jeandrain nam in 2015 ‘Le Biétrumé’ over. Het restaurant werd opgericht door zijn ouders en was het oudste, meest gerenommeerde restaurant met een klassieke Franse keuken in Namen. Charles moderniseerde het van kop tot teen en sindsdien is het – dankzij zijn betaalbare gastronomische formule – een populair adresje in Namen. Meer nog: volgens Thierry Dupiérreux, hoofdredacteur van de Naamse krant L’Avenir, is het de absolute nummer 1. En volgens Christophe hebben hoofdredacteurs goede smaak!

Le Royal

Eén van de bekendste brasserieën van Namen, gelegen op het prachtige place du Théâtre (kies in de zomer een plekje uit op het terras!) De gemiddelde leeftijd van de bezoekers is hier ietsje ouder en dat zorgt volgens Christophe voor een kalme, ontspannen sfeer.